[ نساء / 49 ] ؛ « تو را جز مايهء بخشايش براى جهانيان نفرستاده‌ايم » [ انبياء / 107 ] ؛ « تو را جز مژده آور و هشدار دهنده براى تمامى مردم نفرستاده‌ايم ، ولى بيشتر مردم نمىدانند » [ سبأ / 28 ] ؛ « الف ، لام ، را ، كتابى است كه آن را به سوى تو فرو فرستاده‌ايم تا مردم را به اذن پروردگارشان از تاريكىها به سوى نور ، [ يعنى ] به سوى همان راه [ خداوند ] پيروزمند ستوده بر آورى » [ ابراهيم / 1 ] ؛ « خجسته است آن كسى كه فرقان را بر بنده‌اش نازل كرد تا براى جهانيان هشدار دهنده باشد » [ فرقان / 1 ] ؛ « بگو : اى مردم بى گمان من رسول خدا به سوى تمامى شما هستم » [ اعراف / 158 ] ؛ « بگو : اى مردم جز اين نيست كه من براى شما هشدار دهندهء آشكارى هستم » [ حج / 49 ] ؛ « اين پيام رسانى براى مردم است و تا به آن هشدار يابند » [ ابراهيم / 52 ] ؛ « آن جز پندى براى جهانيان نيست » [ ص / 87 ] ؛ « به بندگان مؤمنم بگو : نماز بر پاى دارند و از آنچه به آنان روزى داده‌ايم ، پيش از آنكه روزى فرا رسد كه نه بيعى در آن است و نه دوستىاى ، پنهان و پيدا انفاق كنند . خداوند كسى است كه آسمان‌ها و زمين را آفريده است و از آسمان آبى فرو فرستاده است ، آنگاه آن [ آب ] براى شما روزىاى از [ اقسام ] ميوه‌ها بر آورده و كشتى را برايتان رام ساخته است تا به حكم او در دريا روان باشد و جويباران را براى شما مسخّر گرداند . و خورشيد و ماه را كه پيوسته روانند براى شما رام كرد و شب و روز را [ نيز ] برايتان مسخّر گردانيد » [ ابراهيم / 31 - 33 ] . اگر كسى وصف چنين آدميانى را در اين آيه بخواند كه مىفرمايد اينان آن بندگانى هستند كه دريا و رودها و شب و روز را براى آنان مسخّر گرداند ، هرگز به ذهنش خطور نخواهد كرد كه آنان فقط ساكنان جزيره العرب - و نه تمامى انسانهاى روى زمين - باشند « 1 » . همچنين هيچ كس در خاتم النبيين بودن رسول خدا ( ص ) ترديدى ندارد ، چنان كه مىفرمايد : « محمد ( ص ) ، پدر هيچ كس از مردان شما نيست ، بلكه رسول خدا و خاتم پيامبران است » [ احزاب / 40 ] . از آن گذشته هرگز دعوت رسول خدا ( ص ) در گستره ويژهء يك قوم محدود نماند و اين نشانهء جهان شمولى دعوت اسلامى است . 4 ) چهارمين دليل آن است كه سنت شريف محمدى نيز در جهانى بودن دعوت محمدى ( ص ) با قرآن كريم همخوانى دارد و اين ويژگى مخصوص رسول خدا ( ص ) از ميان پيامبران بزرگوار الهى است كه دعوت آنان تنها محدود به اقوام خودشان بود ، چنان كه در صحيحين

--> ( 1 ) . عباس العقاد ، پيشين ، ص 160 .